Medycyna estetyczna
Zabiegi medyczne oraz zdrowie

ZESPÓŁ NEURASTENICZNY (NEURASTHENIA).

Posted in Uncategorized  by admin
May 28th, 2019

W przypadkach psychonerwic wielokrotnie stwierdza się poprawę stanu zdrowia chorych poddawanych badaniom za pomocą opisanych wyżej środków chemicznych. Autorzy zachodnioeuropejscy i amerykańscy stosują celowo tego rodzaju sposoby dla oddziaływania leczniczego pod nazwą narkoanalizy. Trzeba sobie uświadomić, że chodzi tu o freudyzm, z tym, że wydobywanie na jaw wypartych ze świadomości przeżyć i konfliktów odbywa się nie przy jasnym sensorium, lecz w stanie odurzenia. Istota psychoanalizy nie ulega tu zmianie. Korzystny wpływ leczniczy wyjaśnić trzeba oddziaływaniem psycholeczniczym . Samo zajmowanie się chorym, poddawanie go tajemniczym zabiegom jest źródłem sugestii leczniczej, czyli wpływu środowiska na korę mózgową i za jej pośrednictwem na układ korowo-trzewiowy. W tych warunkach metody badania stają się w ręku psychoterapeuty metodami leczenia.
ZESPÓŁ NEURASTENICZNY (NEURASTHENIA). Nazwa ta oznacza dosłownie słabość nerwów. Rozpowszechnione jest wyobrażenie, że chodzi tu o wyczerpanie układu nerwowego lub rozstrój. Są to pojęcia mechanistyczne. Bliżej prawdy są teorie, które w neurastenii widzą skutki przewlekłego zatrucia lub samozatrucia. Read the rest of this entry »

Comments Off

Rozmowa z podejrzanym o symulację.

Posted in Uncategorized  by admin
May 28th, 2019

Rozmowa z podejrzanym o symulację musi być prowadzona umiejętnie i ostrożnie. Niedopuszczalną jest rzeczą, aby symulant z zetknięcia z psychiatrami wynosił wiadomości diagnostyczne. Rozmawiając z badanym nie należy okazywać zainteresowania dla produkowanych przez niego objawów ważnych, które odpowiadają pewnemu obrazowi klinicznemu. Natomiast w obecności podejrzanego o symulację można prowadzić rozmowy z innymi lekarzami w taki sposób, aby podejrzany wynosił z nich pewne sugestie. Okaże się wówczas, że rzekomo brakujące dla całości obrazu klinicznego objawy istotnie przy najbliższej wizycie pojawią się. Można, w ten sposób zasugerować badanemu omamy, zwłaszcza wzrokowe i słuchowe oraz inne objawy, z których tworzyć on będzie zlepki objawowe nie odpowiadające rzeczywistości klinicznej. Przy podejrzeniu o symulację potrzebna jest długa obserwacja na oddziale zamkniętym. 7. Odrębnym zagadnieniem jest zespół Gansera, który najczęściej występuje pod postacią otępienia rzekomego (pseudodementia) lub puerylizmu. Zagadnienie różnicowania między symulacją świadomą a takimi samymi zjawiskami na tle histerii jest i teoretycznie, i praktycznie bardzo trudne. 8. Wśród objawów symulacji, które można wykryć dzięki bacznej obserwacji, zwraca się uwagę na znamienną grę mimiki. Mianowicie przy odpowiadaniu na najprostsze pytania badany marszczy czoło, jak człowiek który się usilnie nad czymś zastanawia, zarazem jednak dolna część twarzy pozostaje nie napięta.

Read the rest of this entry »

Comments Off

Rozpoznawanie symulacji.

Posted in Uncategorized  by admin
May 28th, 2019

Przy badaniu i rozpoznawaniu symulacji dobrze jest pamiętać o następujących zasadach: 1. Symulacja służy zawsze do jakiegoś celu, a więc wypływa z określonych pobudek. Stosunkowo rzadko motywem takim u osobników z charakterem histerycznym jest świadoma chęć zagrania komedii celem sterroryzowania otoczenia w danej sytuacji konfliktowej, celem zemsty lub zaszkodzenia komuś. Najczęstszym motywem jest zamiar uniknięcia odpowiedzialności karnej. Rzadziej chodzi o oszustwo ubezpieczeniowe. Wszędzie więc, gdzie wchodzą w grę takie pobudki, należy myśleć o możliwej symulacji. 2. Przyznanie się badanego do tego, że poprzednio symulował nie zawsze jest dowodem symulacji. Wyznanie takie może być wyrazem chorobliwych samooskarżeń, które czasem mają charakter działań impulsywnych. Przyznawanie się do symulacji może czasem wyniknąć z chęci dysymulowania, czyli udawania zdrowia psychicznego. 3. Symulant wystawia na pokaz najcięższe zaburzenia pamięci i orientacji, równocześnie zaś zachowaniem swoim zdradza doskonałą zdolność dostosowania się do sytuacji. 4.

Read the rest of this entry »

Comments Off

Objawy somatyczno-neurologiczne.

Posted in Uncategorized  by admin
May 28th, 2019

Stwierdzenie różnych niewątpliwych objawów somatyczno-neurologicznych również nie ma bezwzględnej wartości dowodowej przy wykrywaniu symulacji. Oczywiście, do wyjątkowych rzadkości należy chyba przypadek, o którym pisze Pieńkowski: Widziałem człowieka dorosłego, lat ok. 35, który objeżdżał kliniki i szpitale, pokazując dowody swojej niezwyklej zręczności, którą rozwinął drogą ćwiczenia. Osobnik ten potrafił każdym mięśniem poruszać dowolnie, co więcej każdym przyczepem mięśnia posiadającego liczne przyczepy, np. m. prostym brzucha, m. piłowatym przednim, m. m. pochyłymi, m. kości gnykowej itd. Wywołał on dobrowolnie wywichnięcie w stawie biodrowym, skracając kończynę do 12 cm. Mógł dowolnie rozszerzać lub zwężać każdą źrenicę z osobna. Zwalniał tętno do 8 uderzeń na minutę, co robił przez zaciskanie dowolne tętnicy ramieniowej między dwoma mięśniami pochyłymi. Co najdziwniejsze, potrafił wywoływać pocenie się lub występowanie gęsiej skórki połowiczo, a nawet równocześnie na jednej połowie ciała wywoływał pocenie się, a na drugiej gęsią skórkę. Pieńkowski zwraca też uwagę na możliwość dowolnego wywoływania odruchu Babińskiego, spotykaną wśród zdrowych ludzi. Dochodzi też do wniosku, że granic, w jakich udawanie może się jeszcze odbywać, nie da się określić. Read the rest of this entry »

Comments Off

Cechy objawów histerycznych.

Posted in Uncategorized  by admin
May 27th, 2019

Pogląd Babińskiego nie przyjął się, a nazwy pithiatismus używamy czasem jako synonimu histerii, tam zwłaszcza, gdzie nie chcemy robić przykrości choremu lub jego rodzinie nazwą histerii, która nabrała przykrego posmaku. Próbowano też spolszczyć nazwę histerii na macinnictwo lub macinnica, miana te jednakże nie przyjęły się. Znamienne cechy objawów histerycznych ujmuje się zazwyczaj, jak następuje: 1. Brak umiaru, brak pohamowania. Poszczególne czynności somatyczne i psychiczne rozprzęgają się przesadnie łatwo i osiągają niezwykłe rozmiary, nie dające się wytłumaczyć żadnym ze znanych czynników etiologicznych. 2. Zmienność i niestałość. Read the rest of this entry »

Comments Off

ZESPOŁY HISTERYCZNE.

Posted in Uncategorized  by admin
May 27th, 2019

ZESPOŁY HISTERYCZNE. W rozdziale tym nie rozpatrujemy stosunku, jaki zachodzi między podłożem charakterologicznym przedchorobowym a rozwiniętym obrazem klinicznym zespołu czynnościowego. Zgodnie z tym i w stosunku do zespołów histerycznych na razie na boku pozostawiamy bardzo ważną sprawę związków, jakie istnieją między histeroidią a histerią. Ograniczamy się tylko do stwierdzenia, że cechy charakterologiczne określane mianem histerii nie są dziedziczne, lecz nabyte pod działaniem wpływów środowiskowych, wychowawczych. Sposoby reagowania osobnika na bodźce zewnętrzne najłatwiej zrozumieć jako nabyte osobniczo odruchy warunkowe, które z biegiem lat utrwalają się jako nawyki. Dziecko żyjące od najwcześniej szych lat w bezwiednym przeświadczeniu, że za pomocą choroby, słabości, można osiągnąć życiowe korzyści, zachowa na całe życie mechanizm ucieczki w chorobę. W latach dziecięcych korzyść ta polegała na tym, że matka człowiecza – w przeciwieństwie do matek zwierzęcych- darzy największą czułością najsłabsze dzieci. W chorobie dziecko uzyskuje uprzywilejowane stanowisko. Być chorym opłaca się, przez manifestowanie objawów chorobowych osiąga się korzyść. Read the rest of this entry »

Comments Off

Neurastenia.

Posted in Uncategorized  by admin
May 27th, 2019

Rozpoznanie opiera się na zespole bardzo typowych skarg podmiotowych z uwzględnieniem zaburzeń ze strony układu neurowegetatywnego. Neurasteników bardzo często poznać po tym, że przychodzą do lekarza zaopatrzeni w karteczki, na których mają spisane objawy chorobowe i zapytania w sprawie leczenia. Rozpoznanie czystej neurastenii dozwolone jest tylko wówczas, gdy na podstawie wszechstronnego badania wykluczyliśmy choroby ogólne i układu nerwowego ośrodkowego, które wywołują wtórne skargi neurasteniczne. Neurastenia wywołana tylko czynnikami reaktywnymi nie zawsze da się łatwo odróżnić od depresji na tle cyklofrenii. Utrudnienie stanowi fakt, że i tu, i tam chory ma poczucie choroby. Na ogół biorąc neurastenicy są znacznie podatniejsi na pociechę, perswazję i inne sposoby psychoterapeutyczne. Schizophrenia simplex, która często rozpoczyna się od skarg neurastenicznych, wymaga szczególnej ostrożności w różnicowaniu. Jeżeli mówimy, że schizofrenicy nie mają poczucia choroby, to mamy na myśli poczucie choroby psychicznej, gdyż skarg hipochondrycznych mogą oni wypowiadać bardzo wiele.

Read the rest of this entry »

Comments Off

Neurastenia.

Posted in Uncategorized  by admin
May 27th, 2019

Z naciskiem trzeba przestrzec przed lekceważeniem skarg neurastenicznych. Z góry trzeba założyć, że jakieś bardzo ważne przyczyny wytwarzają w człowieku tak głębokie poczucie choroby. Nie zawsze muszą to być przyczyny reaktywne, o czym lekarze zbyt często zapominają. Pamiętać trzeba o tzw. stadium neurastenicznym, zwiastującym zbliżanie się jakiejś ciężkiej choroby nie tylko neurologiczno-psychiatrycznej, ale i ogólnej. Czasem początki gruźlicy lub kiły kryją się pod banalnymi objawami neurastenii. Wiele chorób organicznych ośrodkowego układu nerwowego z porażeniem postępującym na czele rozpoczyna się od stadium neurastenicznego. Toteż w każdym przypadku, neurastenii lekarz ma obowiązek przeprowadzić gruntowne badanie chorego, nie tylko pod względem psychiatryczno-neurologicznym, ale i pod względem internistycznym. Read the rest of this entry »

Comments Off

Obraz kliniczny neurastenii.

Posted in Uncategorized  by admin
May 27th, 2019

Obraz kliniczny. Cierpienie rozwija się zazwyczaj powoli. Chory zaczyna skarżyć się na szybkie nużenie się i wzrastającą drażliwość. Coraz trudniej jest mu pracować umysłowo: uwaga jego rozprasza się i słabnie przy umysłowych wysiłkach, pamięć staje się podmiotowo gorsza. Bliższe badanie wykazuje, że tylko zdolność przypominania jest czynnościowo upośledzona. Drobne dolegliwości urastają do zbyt wielkich rozmiarów, niepokojąc chorego, który widzi w nich zwiastuny lub oznaki jakiejś ciężkiej choroby. Znamienne są uważne samoobserwacje, które chory czyni, na samym sobie. Wytwarza się nastawienie hipochondryczne, dlatego mówi się nie bez słuszności czasem o zespole neurasteniczno-hipochondrycznym. Chorym z coraz większą trudnością przychodzi samoopanowanie, stąd nierzadkie są wybuchy gniewu, płaczu, niepokoju. Zaznaczona jest więc incntinentia affectiva. Do objawów wegetatywnych zaliczyć trzeba: skargi na bóle lub ucisk głowy, czasem umiejscowione jednostronnie albo w jednym punkcie głowy, uczucie fizycznego osłabienia, parestezje, przyspieszone i nierówne tętno, obniżenie ciśnienia krwi, zmniejszone łaknienie i niestrawność, bezsenność. Czasem chorzy skarżą się na wrażliwość na hałasy, na podrywanie się ze strachem przy byle podnieceniu, na niemożność skupienia uwagi, stany lękowe, zawroty głowy, uporczywe zaparcie lub biegunki pod wpływem zdenerwowania, częste polucje lub niemoc płciową, potliwość, dolegliwości sercowe, uderzenia krwi do głowy. Read the rest of this entry »

Comments Off

Specjalne zespoły histeryczne.

Posted in Uncategorized  by admin
May 26th, 2019

Specjalne zespoły histeryczne uderzają swoją różnorodnością. Szczególne znaczenie posiadają zaburzenia czucia (anaesthesia, hyperaesthesia hysterica), które poznać przede wszystkim po tym, że odgraniczenie tych miejsc przebiega nie według anatomicznych praw innerwacji, lecz według popularnych wyobrażeń chorego. Może tu chodzić o rękę, przedramię, jeden bok odgraniczony dokładnie w linii środkowej, wycinki skóry określonego kształtu (signa diaboli), itd. Mimo zniesienia bólu nie dochodzi nigdy do skaleczeń lub uszkodzeń cieplnych; także w wykonywaniu bardzo precyzyjnych czynności zaburzenia te nie przeszkadzają. Zaburzenia czucia ruchu nie przebiegają z niezbornością. Czasem chorzy o tych zaburzeniach dowiadują się po raz pierwszy przy badaniu lekarskim. Odczyn źrenic na ból wywołany z miejsca znieczulonego jest w większości przypadków zachowany. Także z miejsc tych wywołać można prawidłowe odruchy skórne, np. jądrowy. Do braku odruchu gardzielowego i odruchów spojówkowych nie przywiązujemy dużej wagi, gdyż zjawisko to spotkać można u najzdrowszych ludzi. Wszelkie modalności czucia mogą być dotknięte znieczuleniem: dotyk, ciepło, ból, wzrok, smak, słuch itd. Read the rest of this entry »

Comments Off

« Previous Entries Next Entries »