Medycyna estetyczna
Zabiegi medyczne oraz zdrowie

Posts Tagged ‘rehabilitacja’

Przy omawianiu zagadnien symulacji nie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Przy omawianiu zagadnień symulacji nie wolno ani na chwilę zapominać . O histerii, tej wielkiej naśladowczyni wszystkich możliwych chorób. Nie bez słuszności mówi się o “symulacji histerycznej”. Zasadnicza różnica leży w motywacji działania symulacyjnego. Symulant udaje chorobę, aby się uchy- lić od odpowiedzialności karnej lub zdobyć świadomie inną korzyść życiową. Postępowanie jego jest uplanowane. Natomiast w histerii uruchamia się bez- wiednie mechanizm ucieczki w chorobę bez uświadomionego zamiaru korzyści materialnej. Można by powiedzieć, że symulant oszukuje drugich, podczas gdy histeryk oszukuje samego siebie. Symulant pragnie zrobić wrażenie chorego, podczas gdy histeryk pragnie przeżyć jakby rzeczywiście stan choroby. Symu- lant nie wierzy w swoją chorobę, histeryk bywa głęboko przekonany o rzeczy- wistości choroby, a jeżeli świadomie agrawuje, to często po to, aby jego własne przekonanie udzieliło się lekarzowi i otoczeniu. Że tak jest, poznać można po tym, że w histerii są w grze ogólnoustrojowe mechanizmy korowo-trzewiowe (Bykow), prowadzące na drodze ideoplastii do wielu objawów chorobowych czynnościowych, a nawet i z biegiem czasu organicznych. Samo udawanie nie jest cechą rozróżniającą symulację od histerii. Także warunki sytuacyjne mogą być podobne. Zespół Gansera, puerylizm, pseudode- mencja zawierają pierwiastki udawania i występują w analogicznych warun- kach sytuacyjnych, np. w więzieniu. Odczyny histeryczne występują najczęściej po przeminięciu niebezpieczeństwa, a jeżeli pojawiają się wśród niebezpieczeń- stwa, to zazwyczaj bez trudu wykryjemy na podstawie wywiadów, wyników badania podmiotowego i przedmiotowego, że chodzi o jakość patologiczną. Różnicowanie między symulacją a poszczególnymi zaburzeniami psychicznymi wymagałoby właściwie powtórzenia w tym miejscu całej symptomatologii psy- chiatrycznej. Uwagi niniejsze mają na celu tylko wprowadzenie w sedno za- gadnienia symulacji, o której trzeba myśleć szczególnie często, gdy się jest psychiatrą. [więcej w: , przydomowe oczyszczalnie ścieków, Prywatne przedszkole Kraków, rehabilitacja ]

Comments Off

Posts Tagged ‘rehabilitacja’

Przy omawianiu zagadnien symulacji nie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W okresie gorączkowym ostrej gruźlicy nawałowej płuc chorzy nie- raz obficie się pocą dniem i w nocy i wykrztuszają plwocinę dość często z domieszką krwi. Wcześniej czy później w plwocinie stwierdza się prątki gruźlicy. Ogólny stan chorych bywa przeważnie dość dobry. W razie wessania się nacieku pozostaje nieraz wielka skłonność do nawrotów w miejscu poprzedniego nacieku. Po kilku nawrotach naciek czasem se- rowacieje i rozpada się w środkowej części, a wtenczas powstaje jama. W ten sposób sprawa gruźlicza szerzy się dalej. Rozpoznanie. W wielu przypadkach zapalenie okołoogniskowe da się wykryć tylko badaniem radiologicznym płuc jako mniej więcej rozległe zacienienie w polu płucnym. Przy badaniu w kierunku strzał- kowym zacienienie może zajmować prawie cały płat i nawet dwa płaty lub całą połowę klatki piersiowej. Badaniem w kierunku poprzecznym można jednak w takich przypadkach przekonać się, że najwyższe i naj- niższe części pola płucnego są zupełnie przejrzyste i że cień ma nieraz kształt trójkątny lub czworokątny, nie zaś okrągławy. Jeżeli zapalenie okołoogniskowe wytwarza się dookoła węzłów wnę- kowych. pierwotnego zespołu, to nawet większe węzły nie dają się wy- raźnie wyodrębnić na zdjęciu rentgenowskim. Na zdjęciu ;vidać wtedy większy cień o zarysach zatartych, zależnie od zmian zapa-lnych w ota- czającym miąższu płucnym. Jeżeli zapalenie wytworzy się także dookoła naczyń chłonnych łączących węzły wnękowe z ogniskiem pierwotnym, to na zdjęciu rentgenowskim widać mniej więcej jednolite rozległe za- cienienie. Gdy sprawa uspokaja się i naciek zmniejsza się, to na zdjęciu rysują się dwa cienie, połączone cieniem postronkowatym. Obraz taki jest wyrazem nacieku dwubiegunowego (infiltratio bipolatis re- dekera), w którym jeden biegun jest wytworzony przez węzły wnękowe, a drugi – przez ognisko pierwotne. Przy cofaniu się rozległego zapalenia okołoogniskowego cień zwykle nie ustępuje jednolicie, lecz tworzą się miejscami wyjaśnienia okrągłe lub jajowate, które przypominają łudząco jamy w płucu. Po zupełnym ustąpieniu zapalenia pozostają nieraz smugi idące przy zapaleniu przy- wnękowym od wnęki w kierunku pachy, linie włosowate po zlepnym zapaleniu opłucnej międzypłatowej, powstałym jeżeli zapalenie około- ozniskowe usadowiło się przy wcięciu międzypłatowym, ciemne plamy po ogniskach pierwotnych itd. [patrz też: , olejek kokosowy na włosy, odżywka do rzęs, rehabilitacja ]

Comments Off

« Previous Entries