Medycyna estetyczna
Zabiegi medyczne oraz zdrowie

Tiotropium we wczesnej fazie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad 7

Posted in Uncategorized  by admin
July 6th, 2018

Czas do pierwszego ostrego zaostrzenia POChP był dłuższy w przypadku tiotropium niż w przypadku placebo (p <0,001). Wartość 25-percentyla w czasie do pierwszego ostrego zaostrzenia POChP wynosiła 522 dni (95% CI, 341 do 649) w grupie tiotropium i 236 dni (95% CI, 177 do 331) w grupie placebo. Współczynnik hazardu dla pierwszego ostrego zaostrzenia POChP w grupie leczonej tiotropium, w porównaniu z grupą placebo, wynosił 0,60 (95% CI, 0,50 do 0,80, P <0,001) (Figura 2). Tabela 3. Tabela 3. Ostre zaostrzenia POChP i hospitalizacje z powodu POChP. Częstość zaostrzeń POChP była niższa w przypadku tiotropium niż w grupie placebo (0,27 vs. 0,50 zdarzeń na pacjenta w ciągu roku; współczynnik ryzyka 0,53; 95% CI; 0,39 do 0,73; P <0,001) (tabela 3). Tiotropium powodował również mniejszą częstość hospitalizacji na pacjenta rocznie niż w grupie placebo (0,03 w porównaniu z 0,07 hospitalizacji na pacjenta rocznie, p = 0,009) (tabela 3).
Jakość życia
Tiotropium był skuteczniejszy niż placebo w odniesieniu do skali duszności mMRC i wyników CAT we wszystkich punktach czasowych z wyjątkiem miesięcy 1, 3 i 12. Zmiany w punktach CCQ również sprzyjały tiotropium w porównaniu z placebo podczas wszystkich wizyt z wyjątkiem 12 miesięcy. w tabelach S5, S6 i S7 w dodatkowym dodatku.
Zdarzenia niepożądane
Nie stwierdzono znaczących różnic między grupami pod względem częstości występowania zdarzeń niepożądanych, poważnych zdarzeń niepożądanych i śmierci, z wyjątkiem łagodnych działań niepożądanych, takich jak dyskomfort w jamie ustnej i gardle. Dyskomfort w obrębie gardła, w tym suchość w jamie ustnej i dyskomfort w gardle, wystąpił u 63 pacjentów (15,0%) w grupie leczonej tiotropium, w porównaniu z 28 (6,6%) w grupie placebo (p <0,001) (tabela S8 w dodatkowym dodatku).
Analiza podgrup
W tej próbie 614 z 841 pacjentów (73,0%) miało wynik CAT mniejszy niż 10 i nie zaobserwowano znaczącej różnicy między grupami w odniesieniu do wyjściowych cech demograficznych i klinicznych, ekspozycji na reżim badań, stosowania innych leków do leczenia chorób układu oddechowego. lub palenie tytoniu, za wyjątkiem tego, ile razy podawano lekarstwo ratunkowe (ipratropium) (tabele S9 i S10 w dodatkowym dodatku). Dane dotyczące wartości FEV1 i FVC przed i po zastosowaniu leku rozszerzającego oskrzela podczas indywidualnych wizyt, podzielone według klasyfikacji CAT, są przedstawione w Tabeli S11 w Dodatku Uzupełniającym. U pacjentów z wynikiem CAT mniejszym niż 10, średni spadek wartości FEV1 przed zastosowaniem leku rozszerzającego oskrzela wynosił 54 ml na rok w grupie placebo i 37 ml na rok w grupie leczonej tiotropium, z różnicą w rocznym spadku wynoszącą 17 ml na rok (95% CI, -1 do 35, P = 0,07). Średni spadek FEV1 po zastosowaniu leku rozszerzającego oskrzela wynosił 47 ml rocznie w grupie placebo i 28 ml rocznie w grupie leczonej tiotropium, z różnicą w rocznym spadku o 20 ml na rok (95% CI, 2 do 37; P = 0,03) (tabela 2). U pacjentów z wynikiem 10 lub więcej CAT, różnica między grupami w rocznym spadku FEV1 po zastosowaniu leku rozszerzającego oskrzela nie była istotna (p = 0,07) (tabela 2).
Tiotropium wydłużył czas do pierwszego ostrego zaostrzenia POChP i zmniejszył całkowitą liczbę wszystkich ostrych zaostrzeń POChP i ostrych zaostrzeń o umiarkowanej lub gorszej ostrości u pacjentów z wynikiem CAT mniejszym niż 10
[więcej w: hostessy fordanserki, fitamina, ambrisentan ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: ambrisentan fitamina hostessy fordanserki