Medycyna estetyczna
Zabiegi medyczne oraz zdrowie

W klinice pierwotnej zmiany gruzliczej

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

W klinice pierwotnej zmiany gruźliczej nadaje się temu zapaleniu także miano “naciek okołogniskowy pierwotny” (infiltratio jerifo- calis primitiva), w przeciwieństwie do nacieku wczesnego. Ksawery Lewkowicz utrzymuje, że to zapalenie, wbrew panującym zapatrywa- niom, jest wyrazem przede wszystkim masowych zatorów prątkami, a zatem jest sprawą swoistą. Naciek może dotyczyć całego ze- społu pierwotnego albo tylko niektórych jego ogniw składowych. Ze- spół pierwotny otoczony naciekiem nazywa Neumann “zespołem pierwotnym zapalnym”. Naciek dotyczący tylko węzłów okolicz- nych wnęki nazywa się “naciekiem pierwotnym wnękowym” (infiltratio perihilaris primitiva). W razie rozbudzenia ogniska gruźliczego w węzłach wnękowych znajdującego się już w sta- nie utajonym może również dookoła węzła wytworzyć się zapalenie. Takie zapalenie nazywą się “naciekiem okołownękowym wtórnym” (infiltratio perihilaris secundaria). Podkładem anatomicznym nacieków pierwotnych mogą być, jak stwierdził Janusz Zeylancl, różne zmiany anatomiczne, “począwszy od przekrwienia i zapadnięcia płuc poprzez różne postaci wysięku w pęcherzykach płucnych. z objawami zapalenia śródmiąższowego aż do wytwarzania tkanki gruźliczej”. Los nacieku pierwotnego bywa rozmaity. Naciek pierwotny z czasem bardzo często ustępuje, niekiedy nie pozostawiając żadnego śladu. W razie dużej wrażliwości tkanki płucnej na jady gru- źlicze oraz silniejszego ich działania naciek może zserowacieć, zwłaszcza u dzieci w wieku do drugiego roku życia. W innych znowu przypadkach naciek pierwotny kończy się, wskutek alergii stwardniającej, rozrostem tkanki łącznej z następowym jej włóknieniem. Powstająca włóknista tkanka łączna otorbia zserowaciały lub zwapniały;, niekiedy nawet sko- stniały guzek. Zwapnienie może powstawać już bardzo wcześnie. Sko- stniałe ognisko płucne jest zawsze pozostałością ogniska pierwotnego, gdyż w późniejszych zmianach gruźliczych skostnienia nie spostrzegano. Jeżeli pierwsze zakażenie gruźlicze dotyczy okresu niemowlęctwa lub wczesnego dzieciństwa, to los zakażenia bywa nieraz inny. Wskutek bardzo małej zdolności odczynowej ustroju ogni- sko pierwotne nie otorbia się, lecz szerzy się przez ciągłość na sąsiednie części płuc, serowacieje, rozmięka i staje się źródłem wysie- wania prątków drogą aspiracji do innych części płuc a nawet przejścia sprawy na drugie płuco. Wtedy mogą powstawać w bardzo krótkim cza- sie obrazy gruźlicy płuc wysiękowo-serowatej, nawet z jamami w. pru- cach, podobne do obrazów znamiennych dla pospolitych suchot płuc u dorosłych. W późniejszym wieku dziecięcym takie zejście zdarza się w tych przypadkach, w których zakażenie dotyczy dzieci bardzo słabych, niedożywionych, słowem mniej zdolnych do odczynu. W innych – dość rzadkich – przypadkach szybko przebiegająca gruźlica płuc wysiękowo- serowata, nieraz z jamami, powstaje u niemowląt wtenczas, gdy zserowaciałe węzły chłonne przebiją się do tchawicy lub oskrzeli. Te postaci suchot niemowląt i dzieci dołączające się bezpośrednio do zespołu pierwotnego różnią się pod względem patogenetycznym od suchot płuc u dorosłych, które stanowią, według Rankego, już trzeciorzędny okres gruźlicy u osób, zakażonych prątkami poprzednio, przeważnie w dzie- ciństwie. Ponieważ one rozwijają się u dzieci bezpośrednio ze zmiany pierwotnej, nie zaś jak u dorosłych z zakażenia dodatkowego lub we- wnętrznego ponownego drogą krwi, przeto zwie się te postaci “gruźlicą płuc wysiękowo-serowatą pierwotna” (phthisis pulmonum caseosa primitiva). [hasła pokrewne: , kosmetyki organiczne, filtry do wody, trener personalny ]

Tags: , ,

Comments are closed.